عمر جهان هستی حدود 14 میلیارد سال تخمین زده شده است. همچنین صحبت از چند صد میلیارد کهکشان شبیه به کهکشان ما (راه شیری) در میان است.

قطر صفحۀ ستاره‌ای کهکشان راه شیری حدود 100 هزار سال نوری و ضخامت آن حدود 1000 سال نوری است و… جهانی با این ابعاد عظیم و به‌سختی قابل تصور، چگونه به وجود آمده است؟ آیا پیدایش جهان ناشی از تصادفِ صِرف است؟ یا این که در آن ـ بر پایه علم ـ معنایی می‌توان یافت؟

برای دستیابی به شناخت علمی از آفرینش و معنا‌دار بودن جهان هستی، پرداختن به مباحث اخترشناسی گریزناپذیر است. مباحث اخترشناسی هم طبیعاً با دانش فیزیک و اخترفیزیک پیوندی بنیادی دارد.

در نتیجه، کتاب کوچک «آفرینش گیتی: معنادار بودن جهان هستی» نیز از چنین مباحثی بی‌بهره نیست. این کتاب می‌کوشد با بیانی روشن و به دور از پیچیدگی، از علوم تجربی جدید برای اثبات معنادار بودن جهان هستی بهره بگیرد. کاری که با بحث‌های چند هزار ساله فلسفی تفاوت بسیار دارد.

کتاب «آفرینش گیتی: معنادار بودن جهان هستی» علاوه بر توصیف چگونگی‌ها، به علّت‌های غایی و چرایی‌ها نیز توجه دارد و می‌کوشد به این پرسش‌ها پاسخ گوید.