صد و شانزدهمین عنوان از مجموعه نقاب با ترجمه ی عباس آگاهی منتشر شد.

قضیه سن‌فیاکر

نامه‌ای بدون امضا، به پلیس دربارۀ وقوع یک قتل هشدار می‌دهد. محل جنایت کلیسای سَن‌فیاکْر است. این نامه از کیست…

به این ترتیب سربازرس مگره روانۀ روستای زادگاهش می‌شود.

جایی که پدرش به مدت سی سال مباشر قصر اربابی بود و هر  گوشۀ آن خاطره‌ای را برایش زنده می‌کند.

در  روز موعود، کنتس دو سَن‌فیاکْر در مراسم عشاء ربّانی، درست پیش چشم مگره، بر اثر حملۀ قلبی جان می‌سپارد. آلت قتل یک بریدۀ روزنامۀ جعلی است…

سر بازرس مگره در قضیه‌ی سن فیاکر اثر ژرژ سیمنون و ترجمه‌ی عباس آگاهی

صد و شانزدهمین عنوان از مجموعه‌ی نقاب

📌 از مجموعۀ نقاب منتشر شد:

نقاب ۱۱۵

مگــــره

ژرژ سیمنون
ترجمۀ عباس آگاهی

| 134 ص | 120000 تومان | چاپ اول |

مجلۀ لاکرو  در شمارۀ ژوئیۀ 2023 خود، بخش مهمی را به مناسبت صد و بیست‌سالگی تولّد ژرژ سیمنون، به او اختصاص داده است. در واقع سیمنون یکی از پُر اثرترین نویسندگان قرن بیستم به شمار می‌رود و نزدیک به دویست رمان با نام‌های مستعار و هفتاد رمانِ «مِگرِه» از خود به یادگار گذاشته است.

امروز بیشتر آثار او را به صورت فیلم سینمایی یا تلویزیونی، و به اغلب زبان‌های خارجی، در اختیار داریم. او را مرد همه‌گونه زیاده‌روی توصیف کرده‌اند. ثروت هنگفتی از طریق آثارش به دست آورده و به گفتۀ خودش «اغلب با وحشت نیازمند شدن، که از مادرش به ارث برده» زیسته است. از شانزده‌سالگی به‌عنوان روزنامه‌نگار، در شهر زادگاهش در بلژیک، به کار مشغول شده است.

ولی در اولین فرصت خود را به پاریس رسانده و با خلق شخصیت داستانی کمیسر مگره به شهرت و ثروت رسیده است. امّا این مگره مردی معمولی است که به کنکاش در زوایای روان انسانی می‌پردازد، هیچ‌گاه از مسیری که سیمنون برایش ترسیم کرده، یعنی فهمیدن و قضاوت نکردن، تجاوز نمی‌کند و امروز، هنوز برای خیلی‌ها، همانند خود سیمنون، معمّای سربه‌مُهری باقی مانده است…

مگره و مرد بی‌خانمان     در یک شب بهاری، دو  کشتیران فلاماندی مرد بی‌خانمانی را  که به‌شدّت مجروح شده بود از رودخانۀ سِن بیرون می‌‌کشند. سربازرس مگره، به‌رغم خودداری مرد از سخن گفتن، به هویت او پی می‌برد: فرانسوا  کلر، پزشک سابق، که از  سال‌ها پیش همسر  و زندگی

نقاب 112

شب چهارراه

ژرژ سیمنون
ترجمۀ عباس آگاهی

هفده ساعت بازجویی بی‌وقفه از کارل آندرسن بی‌نتیجه‌ به پایان می‌رسد. او یا بیگناه است و یا دروغگویی بی‌نظیر. اما مرد دانمارکی نه با مقاومت جسمی و روانی، بلکه با تشخّص و نزاکت اشراف‌منشانۀ خود بر مگره تأثیر گذاشته است…

با این حال او نمی‌تواند توضیح دهد که جسد یک تاجر الماس در گاراژ خانۀ او چه می‌کند. خانه‌ای واقع در حومۀ پاریس، در چهارراه «سه بیوه‌زن». جایی که داستانی سراسر فریبکاری و خیانت شکل می‌گیرد.

📌صدمین نقاب منتشر شد:

مگره در پیکراتس
ژرژ سیمنون
ترجمۀ عباس آگاهی

رقعی. 174ص. 70000 تومان (چاپ اول)
◽️
در ساعت چهار و نیم بامداد، دختر جوانی که به‌زحمت روی پایش بند بود وارد کلانتری کوچهٔ لارُشفوکو ‌شد. آرلِت، رقاص کابارهٔ پیکراتْس، آمده بود تا از جنایتی قریب‌الوقوع خبر دهد.

او ادعا می‌کرد که به طور اتفاقی شنیده که دو مرد قصد جان یک کُنتس را دارند. اما پس از گذشت چند ساعت و بازیافتن هشیاری‌اش، آنچه را که گفته بود پس گرفت. سربازرس ژول مگره هنگامی وارد ماجرا شد که پیکر بی‌جان آرلِت را در خانه اش ‌یافتند…

از این کتاب چندین روایت‌ سینمایی در اروپا و نیز ژاپن ساخته شده است. سیمنون در این رمان تصویری دقیق، بی‌ادعا و بدون ‌پیشداوری از فضای حاکم بر زندگی شبانهٔ محلّهٔ مومارتر و پیگال پاریس ترسیم کرده است.

مگره و جنایتکار

مگره و جان یک مرد

تردید مگره

تردیـدِ مِـگرِه. نوشتۀ ژرژ سیمنون و از مجموعه رمان‌های «سربازرس مِگرِه». نام سیمنون برای خوانندگان ایرانی آشناست و تاکنون آثار زیادی از وی به فارسی ترجمه شده است. سیمنون با 192 رمان و 158 داستان کوتاه یکی از پرکارترین نویسندگان جهان به شمار می‌رود.

در این کتاب، سربازرس مِگرِه نامه‌ای بی‌نام و ‌امضاء دریافت می‌کند که از احتمال وقوع حادثه‌ای نامعلوم در خانه و دفتر کار یک وکیل دعاوی سرشناس خبر می‌دهد.

این نامه که در نگاه اول قابل اعتنا به نظر نمی‌رسد، سربازرس را وامی‌دارد تا در جست‌وجوی منشاء آن، در محل حضور یابد و درصدد جلوگیری از اتفاقی برآید که نمی‌داند چیست. ماجرا با قتل منشی دفتر اوج می‌گیرد و پای همسر و فرزندان وکیل و کارکنان او به میان کشیده می‌شود. بررسی روان‌شناسانۀ شخصیت‌های پیچیدة هر یک از این افراد و واکنش‌های آن‌ها و نیز شیوۀ مِگرِه در حل معمای داستان، از ویژگی‌های برجستة این رمان پلیسی است.

دوست مادام مگره

دوست مادام مِگره

ژرژ سیمنون

ترجمة عباس آگاهی

کتاب دیگری از مجموعه رمان‌های «سربازرس مگره»، اثر ماندگار ژرژ سیمنون، که پیشتر شش عنوان از آن در همین مجموعه به خوانندگان تقدیم شده است.

این بار همسر سربازرس مِگره در حل معمایی او را یاری می‌دهد که در آن شبکه‌ای تبهکار که به جعل اوراق هویت و قاچاق انسان مشغول است به دام می‌افتد.

مادام مِگره در ملاقاتی تصادفی با زنی خارجی که به زبان فرانسه مسلط است، اما کودکی دارد که اصلا این زبان را درک نمی‌کند، به ماجرایی راه می‌یابد که پیچیده و پر رمز و راز است.

در تعقیب ماجرا، پرده از یک قتل برداشته می‌شود و سرنخ‌ها به کارگاه صحافی اسم و رسم‌داری در کوچة تورن ختم می‌شود که استادکاری فلاماندی از سال‌ها پیش در آن مشغول کار است…

كشف جسد مردي در ميان گل و لاي كف آب‌بند رودخانه ــ كه محل عبور كشتي‌هاي باري است ــ سربازرس مگره را به ماجراهايي عجيب و رازآميز مي‌كشاند.

تشخيص هويت مردِ بي‌سر، با دشواري بسيار و از راه‌هايي دور از ذهن ميسر مي‌شود و مگره در ادامة تحقيقات خود سر از كافه‌اي در بارانداز در مي‌آورد. ورود به اين مكان آغازگر حكايت‌هايي است كه ريشه در سال‌هايي دراز پيش از اين و روستايي كيلومترها دور از پاريس دارد.

قهرمانان داستان شخصيّت‌هايي پيچيده‌اند كه در پشت ظاهر آرام خود، اسرار بسياري را پنهان كرده‌اند. مِگرِه در اين داستان ــ همچون ديگر ماجراهايش ــ نخست سعي دارد جوّ محيط را دريابد و سپس به تحليل روان‌شناختي افراد درگير در ماجرا بپردازد

از اين‌رو همدلي و همدردي مِگرِه با مجرمانی كه خود قرباني اجتماع و محيط زندگي خويش‌اند براي خواننده عجيب نیست.

مگره در اتاق اجاره ای

مگره و شبح

مگره سرگرم می شود

مگره ‌سرگرم می‌شود
ژرژ سیمنون
ترجمۀ عباس آگاهی
[رقعي. 160ص]

سه سال مي‌شد که مگره تعطيلات واقعي را تجربه نکرده بود. هربار که برای رفتن به سفر آماده مي‌شد قضيه‌اي پيش مي‌آمد که ناچار بود به آن بپردازد.

این بار تصمیم گرفت به تعطیلات برود، بی‌آن که از پاریس خارج شود! اما خیلی زود حوصلۀ مگره از بیکاری سر می‌رود.

چیزی نمی‌گذرد که خواندن خبری در روزنامه‌ها او را درگیر معمایی تازه می‌کند: کشف جسد زنی جوان در مطب یک پزشک سرشناس…

*

سطرهایی از کتاب:
و حالا مگره ديگر همان مرد صبحي نبود. ديگر خيال‌بافي تمام شده بود و احساس پسربچه‌اي را که به مدرسه نمي‌رود، نداشت.

او برگشت و دوباره سر جايش در تراس نشست و سفارش ليوان ديگري داد و به ژانويه که مي‌بايست فوق‌العاده هيجان‌زده باشد، فکر کرد.

آيا ژانويه سعي کرده بود به وي زنگ بزند و از او راهنمايي بخواهد؟ يقيناً نه. چون خيلي دلش مي‌خواست اين قضيه را به تنهايي به سامان برساند.

سربازرس عجله داشت هرچه بيشتر در اين خصوص کسب اطلاع کند ولي حالا که در مقرّ خودش نبود، بايد مثل همة مردم، منتظر روزنامه‌هاي بعدازظهر بماند.

وقتي براي ناهار به خانه برگشت، زنش که بويي برده بود، با درهم‌کشيدن ابروها به او نگاه کرد.
«با کسي روبه‌رو شدي؟»
«با هيچ‌کس. فقط به پاردُن زنگ زدم. امشب اونها رو براي شام به کافه‌اي مي‌بريم، هنوز نمي‌دونم چه کافه‌اي.»
«حالت خوب نيست؟»
«حالم کاملاً خوبه.»
راست مي‌گفت. آن چند سطر روزنامه به تعطيلاتش معني بخشيده بود و وسوسه نمي‌شد به دفترش برگردد و قضيه را به دست بگيرد.

اين بار او فقط يک تماشاچي به‌شمار مي‌رفت و وضعيت برايش سرگرم‌کننده بود.

تعطیلات مگره

تعطیلات مِگرِه
ژرژ سیمنون/ ترجمۀ عباس آگاهی
چاپ اول. رقعی. 180ص. 12000 تومان.

چند روزی از رفتن سربازرس مگره و همسرش به تعطیلات نگذشته بود که کار مادام مگره به عمل جراحی کشید. سربازرس هرروز در ساعت معینـی به بیمارستـان می‌رفت و از خواهـران روحانـی اجـازۀ ملاقـات می‌گرفت.

روزها، یکنواخت و بدون هیچ اتفاقی، می‌گذشت و بیکاری او را کلافه می‌کرد… تا آن‌که ‌شبی، پس از بازگشت از بیمارستان، در جیبش یک یادداشت بی‌امضا را یافت. روی کاغذی شطرنجی و با خطی به‌ظاهر زنانه، نوشته شده بود: «از روی دلسوزی به دیدن بیمار اتاق 15 بیایید»…