لاسلو کراسناهورکای (زادهی ۵ ژانویهی ۱۹۵۴، جیولا، مجارستان) رماننویس و فیلمنامهنویسِ مجارستانی است که به آثارِ پسامدرنیستیاش شناخته میشود، آثاری که در آنها به کاوش در مضامینِ پوچگرایانه و پادآرمانشهری میپردازد و از جملاتِ بلند و پیچدرپیچی استفاده میکند که گاه صدها صفحه امتداد مییابند. او سالِ ۲۰۲۵ برندهی جایزهی
ما نمیشنویم احمد اخوت «زندگیِ بلندگو با در دست گرفته شدن میکروفن آغاز میشود و با کف زدن حضار [گاهی، اغلب اوقات، با هو کردن آن!] به پایان میرسد.» (اسکار وایلد) امّا اولین خاطرهای که در ذهنم از بلندگو باقی مانده نه با دست زدن حضار آغاز
نگاه تنگ و فراخ به ویرایش عبدالحسین آذرنگ اشاره: در شمارهٔ 386 ـ 388 جهان کتاب (تیر ـ شهریور 1400) مطلبی از صاحب همین قلم منتشر شد با عنوان «ویرایش ادبی و ریطوریقا» که واکنشها و بازخوردهایی از پی داشت، ازجمله چند پرسش به میان آمد که در
آنچه هویت مطالبه میکند فرانسیس فوکویاما علل به تعویق افتادن پایان جهان را توضیح میدهد لوئیس مِنَند ترجمۀ سعید پزشک در فوریۀ 1989، فرانسیس فوکویاما دربارۀ روابط بینالملل در دانشگاه شیکاگو سخنرانی کرد. فوکویاما سیوششساله بود و در حال ترک شغلش به عنوان متخصص سیاست خارجی روسیه
از بازی تا کیهان بچهها سیّد فرید قاسمی روزگاری در این مُلک خوانندهپروری در دستور کار مؤسسههای مطبوعاتی و انتشاراتی قرار داشت. نظرداران نیک میدانستند که بنیان خوگیری با هر محمل اطلاعیابی در دهۀ نخست عُمر شکل میگیرد. چرا که دریافته بودند اُنس با مطالعه حادثه
وارثان گوگول* ده چهرۀ جدید رمان روس ترجمۀ یاسمن مَنو بوریس اکونین[1] نویسندهای که در زمینههای مختلف مینویسد. بوریس اکونین، مترجم سابق زبان ژاپنی، با اصلیت گُرجی و شصتویکساله، با زبانها و هویتهای گوناگون تردستی میکند. او موفّق شده که مظهر و الگوی روشنفکر آساننویس باشد. با
جوُنیچیرو تانیزاکی در 1886 در نیهونباشی از محلّههای قدیم توکیو به دنیا آمد و در 1965 در یُوگاوارا، شهر یوکوهاما، نزدیک توکیو، درگذشت.
آثار منتشرشدۀ او متعدّد و متنوّع هستند، شامل داستانهای بلند، داستانهای کوتاه، فیلمنامه برای سینمای صامت، و نمایشنامه برای تئاتر، که اینهمه او را از چهرههای برجستۀ ادب معاصر ژاپن ساخته است. شگفتی رمانها و داستانهای کوتاه او هم در تنوّع محتوا و هم سبک آنهاست، و نیز در انسجامی که موضوعِ داستانها دارد.
تأثیر تانیزاکی بر ادبیات ژاپن و نسلهای همزمان و پس از او بسیار بوده، و آثارش هنوز پُرخواستار است.
📌 از همین نویسنده و مترجم موجود است:
هنر کاری نکردن گفتوگو با هارتموت رُزا ترجمۀ یاسمن مَنو ضمیمۀ مجلۀ فلسفه شمارۀ 58 (ژوئیه 2023) اختصاص دارد به مصاحبهها، مقالات، تاریخچه و جنبههای مختلف نظریۀ «هنر کاری نکردن». از آن جمله پیشگفتار سردبیر مجله، سِوِن اُروتولی، و مصاحبه با هارتموت رُزا، جامعهشناس و فیلسوف آلمانی، استاد
سرگذشت و سرنوشت زبان فارسی امروز[1] حبیبالله آموزگار در مقالۀ پیش، شرح غروب زبان فارسی، بعد از هجوم عرب به ایران و طلوع آن در دو قرن بعد، بهوسیلۀ شاعران ـ بهویژه فردوسی ـ و رسیدن به اوج بزرگی و درخشندگی در عصر نظامی و مولوی و سعدی
نوجوان ایرانی و آموزش زبان فارسی زبان فارسی و ادبی امروز را باید در دبیرستان و در دانشکدۀ ادبیات به دانشجویان آموخت.[1] حبیبالله آموزگار در سالهای آغاز مشروطیت که مردمْ شوری و جوانانْ عشقی و شوقی به زبان و ادبیات داشتند، در تمام مدارس ابتدایی
ادبیات
تاریخ
هنر
فلسفه
علم
ادبیات
تاریخ
هنر
فلسفه
علم
ادبیات
تاریخ
هنر
فلسفه
علم
